આત્મખોજ: જિંદગીથી જિંદગી સુધી

સૃષ્ટિમાં પરમતત્વનું પૃથ્વી પરનું અદભુત સર્જન એટલે માનવ. શ્વાસ લેતો, દોડતો, હસતો-રડતો, સંબંધોના તાણાવાણામાં ગુંચવાયેલો માનવ! સર્જનકારે મનુષ્યને લાગણીનાં ભાથા બાંધીને આપ્યા છે. આ લાગણીના તંતુથી બંધાઈને માણસને એક અવલંબન જોઈએ છીએ જેને આપણે સંબંધ નામ આપ્યું છે પણ  સંબંધ ખાલી લાગણી, હુંફ, પ્રેમ નથી જન્માવતો પણ સાથે જન્મ આપે છે ઈર્ષા, ક્રોધ અને દ્વેષ. આવા સંબંધોના સરવાળા કરીએ તો અંતમાં વધે શું?? 

અને આ જ સંબંધોમાંથી બાદબાકી કરવી તો કયા ભાવની…?

બસ આ જ બધા સરવાળા, બાદબાકીમાંથી આત્મખોજ કરવાની છે… મંથન કરવાનું છે… 

મંથન… આ શબ્દ જ કેટલો અદભુત છે નહીં. દેવો અને દાનવો એ જ્યારે ક્ષીરસાગરમાં મેરુ પર્વતને રાખી શેષનાગનું વલોણું બનાવીને સમુદ્રમંથન કરેલું… એમાંથી અદભુત વસ્તુઓ નીકળેલી.. અમૃત કળશ નીકળેલો તો સાથેસાથે હળાહળ ઝેર પણ નીકળેલું. બસ જિંદગીમાં પણ આ જ મંથન કરવાનું છે. હા, ફર્ક બસ એટલો છે કે આમાં દેવ અને દાનવ આપણી અંદર જ બેઠેલા છે… અને હળાહળ પણ શંકર બની આપણે જ પીવાનું છે.

~અપેક્ષા અંતાણીpost

Advertisements

4 thoughts on “આત્મખોજ: જિંદગીથી જિંદગી સુધી”

    1. સમુદ્ર મંથન કરતાં સહુ પ્રથમ હળાહળ નીકળ્યું હતું પછી અમૃત મળ્યું હતું
      પણ માનવી ધીરજ નથી રાખી શકતો અને દુખી થાય છે
      જો માનવી મંથનમાંથી મળેલા હળાહળ ને હળવાશથી પીતા શીખી જાય તો અમૃત પ્રાપ્ત કરી શકે

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s